Typy zaćmy
Zaćma zwana też kataraktą (łac.cataracta) jest jedną z najczęstszych chorób oka. Polega ona na zmętnieniu części lub całości soczewki oka, co prowadzi do utraty jej przejrzystości. W konsekwencji powoduje to ograniczenia w widzeniu lub całkowitą utratę wzroku.
Najogólniej zaćma może być wrodzona lub nabyta.
Problem zaćmy dotyczy około 27 milionów ludzi w różnym wieku na całym świecie. W Polsce tą liczbę szacuje się na 800 tysięcy osób obu płci. Najbardziej zagrożoną zaćma grupą są osoby w wieku powyżej 40 roku życia. Zagrożone są one najczęstszą formą zaćmy nabytej - zaćma starcza.
Zaćma wrodzona
Zaćma wrodzona (cataracta congenita) to zaćmienie soczewki oka, które jest najczęstszą przyczyną ślepoty u dzieci i występuje w 2 przypadkach na 10 000 żywych urodzeń.
Zaćma starcza
Zaćma starcza (łac.cataracta senilis) może pojawić się już po 40. roku życia, ale zwykle jej widoczne objawy pojawiają się po 50. roku życia.
Zaćma wtórna
Innym typem zaćmy jest zaćma wtórna (łac.cataracta secundaria), która jest wynikiem przebytych chorób i doznanych urazów takich jak schorzenia gałki ocznej i schorzenia ogólnoustrojowe.
Zaćma pourazowa
Zaćma pourazowa jest to zmętnienie soczewki oka upośledzające ostrość widzenia, które jest następstwem wszelkiego rodzaju zewnątrzpochodnych urazów gałki ocznej.
Zaćma cukrzycowa
Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, u podstawy której leży nieprawidłowa gospodarka węglowodanami. Szacuje się, że choruje na nią około 5% światowej populacji.
