Wybór lekarza / ośrodka leczenia

W Polsce na zaćmę choruje ok. 800 tysięcy osób, jest to więc jedna z najczęstszych chorób okulistycznych. Obecne metody leczenia dają niemal 100% szanse na powrót do normalnego widzenia. Niestety, problemy organizacyjne państwowej służby zdrowia ograniczają dostęp do zabiegów, przez co rosną kolejki oczekujących na zabieg wymiany soczewki. Istnieje jednak wiele niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz prywatnych klinik, w których można wykonać zabieg na zaćmę bez zbędnego czekania. W prywatnych klinikach, które mają podpisane umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, zabieg usunięcia zaćmy wykonamy zarówno odpłatnie jak i w ramach NFZ bezpłatnie. Zależy to od Nas na jaką formę się zdecydujemy. Często od tego zależy rodzaj soczewki jaką możemy mieć wszczepioną.

Leczenie operacyjne zaćmy

Przed operacją usunięcia zaćmy ze wszczepem sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej, należy obliczyć moc takiego implantu. Wyliczenie to opiera się na następujących pomiarach:

• krzywizny rogówki,
• głębokości komory przedniej,
• długości przednio-tylnej gałki ocznej.

Wyniki uzyskane z badania keratometrem, np. Javala i urządzeniem ultrasonograficznym wprowadza się do odpowiedniego wzoru do kalkulacji mocy soczewki wewnątrzgałkowej. Dokładne przeprowadzenie powyższych badań pozwala na precyzyjne wyliczenie mocy wszczepianego implantu, zapewniając pacjentowi dobrą ostrość wzroku. W przypadku soczewek AcrySof® Toric® dodatkowo dostępny jest specjalny kalkulator w internecie, gdzie lekarz może precyzyjnie obliczyć moc soczewki, miejsce nacięcia i oś wszczepu soczewki tak aby pacjent uzyskał doskonałą korekcję zarówno zaćmy jak i astygmatyzmu.

Leczenie zachowawcze (farmakologiczne) zaćmy

Poważne powikłania po zabiegu usunięcia zaćmy występują w zaledwie 5 proc. przypadków. Większość tych powikłań może być skutecznie leczona z przywróceniem dobrej ostrości wzroku. Do najpoważniejszych powikłań jakie mogą wystąpić po usunięciu zaćmy można zaliczyć:

• uszkodzenie śródbłonka rogówki (prowadzące do jej obrzęku i rozwoju zwyrodnienia pęcherzowego),
• zapalenie wnętrza gałki ocznej (wywołanego przez czynniki zakaźne, pozostawione fragmenty soczewki własnej pacjenta, materiał, z którego wykonano wszczep wewnątrzgałkowy),
• odwarstwienie siatkówki,
• wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego,
• krwotok wewnątrzgałkowy.